Gaandeweg de roman wordt het steeds duidelijker dat de protagonist van Vloed voer voor psychoanalytici is. Geholpen door het wegvallen van alle sociale orde en door de overvloedig aanwezige alcohol en Ultra, neemt zijn duistere kant het steeds meer van hem over. Doelloos zwerft hij door de gangen van de…

Vergeef ons de superlatieven, maar The Camera as Historian. Amateur Photographers and Historical Imagination, 1885-1918 is een geweldig boek over een geweldig onderwerp van een geweldige schrijver. En ja, het lijvige boek is ook nog eens uitgegeven door een geweldige uitgever, die alle lof verdient voor de hoeveelheid en kwaliteit…

Dit jaar verscheen het pamfletachtige boekje Occupy van Noam Chomsky, de bekende Amerikaanse taalkundige en filosoof, die je zonder overdrijven een Occupier van het eerste uur kunt noemen. Ondanks zijn hoge leeftijd (Chomsky is in de tachtig) heeft hij de Occupy-beweging gesteund vanaf vorig jaar september, toen de Zuccotti Park-protesten…

Kurt Köhler is de eeuwige Geheimtipp van de Vlaamse literatuur. Zijn romans Baltazar Krull’s hart zingt maneschijn (1933) en Vade mecum voor de jonge zelfmoordenaar (1934) werden in de jaren dertig geschreven, in de jaren zeventig herontdekt en in de jaren 2010 nog eens herontdekt. Kurt Köhler, pseudoniem van Stan…

In Post mortem voert Peter Terrin een schrijver op die net als Henry James beducht is voor post-mortem exploiters. Emiel Steegman heet hij, hij is veertig en heeft met matig succes vijf boeken gepubliceerd. In de openingsscène tast hij blind naar een handdoek — zijn ogen prikken, iets met de…

Muage. According to Cage vormt een speels antwoord op Cage, een echte hommage, die tegelijk Cages aanpak volledig omdraait. De Lange bewandelt in feite de omgekeerde weg van Cages Empty Words. Waar Cage het werk van Thoreau versnippert tot er alleen natuurklank en bijna-betekenissen overblijven, daar reconstrueert De Lange Cage…

Als Vertrek van station Atocha, de debuutroman van dichter Ben Lerner, ondanks de magere plot en een stijl die naar het cerebraal-intellectualistische neigt toch leest als een pageturner, dan komt dit vooral door de op elke pagina voelbare, haast ondraaglijke spanning tussen de wil om een gedicht te schrijven en…

Koen Peeters' metafictie en de vaak expliciete taligheid van zijn romanwerelden hebben zijn werk al meer dan eens het predicaat 'postmodern' bezorgd, maar daar trekt de didacticus Peeters zich niets van aan. Hij is een auteur die er van overtuigd is dat literatuur ons wel degelijk iets over de werkelijkheid…

Ik kreeg tijdens het lezen van Mont Blanc onwillekeurig de neiging om tegen Hugo te roepen: ‘Vráág nou eens gewoon aan je zoon waarom hij het ongeluk in zijn boek anders neerzet, eikel!’ Maar daar is Hugo bepaald de man niet naar. Sinds het ongeluk is hij de hele wereld…