Stilzitten en om je heen kijken
Willem van Zadelhoff
Over Sinaasappels en engelen, Italiaanse schetsen
van Ingo Schulze
Ingo Schulze is in Sinaasappels en engelen een ontvankelijk auteur. Hij beleeft dingen juist doordat hij nergens naar op zoek is. Overal ligt stof voor verhalen. In die zin wijkt deze bundel dan ook niet af van zijn eerdere werk. Het ging en gaat steeds om zijn begerige blik. Helaas…
De naam van de schrijver
Erwin Jans
Over Nazi te Venlo
van Lucas Hüsgen
Nazi te Venlo is een persoonlijke zoektocht naar een bezwarend familieverleden en tegelijk een poging om het huidige maatschappelijke gewicht van de nazistische erfenis te wegen. Historisch onderzoek met de blik op het heden, daar gaat het Lucas Hüsgen om: ‘Welke zin kan het hebben om zijn verleden na te…
Tien redenen waarom dit boek voor ergernis kan zorgen
Christophe Van Gerrewey
Over De wolken
van Hugo Claus
Het is niet omdat de auteur van een boek dood is, dat de lezer vrij spel krijgt. Voor wie dat vergeten zou zijn, is er nu De wolken van Hugo Claus. Meer dan drie jaar na het overlijden van Claus heeft Humo-journalist Mark Schaevers in samenwerking met de weduwe, Veerle…
Een gids in bange dagen
Cin Windey
Over Alles is gekleurd
van Joost Zwagerman
Joost Zwagerman geeft in Alles is gekleurd een broodnodige impuls aan de democratisering van het kunstdebat, en geeft daarbij zelf het goede voorbeeld. Als introductiecursus in de hedendaagse kunst is deze bundel ideaal voor wie bijvoorbeeld nog nooit van Pollock of Rothko heeft gehoord. Minder interessant is hij echter voor…
Amsterdamse Psycho
Liesbeth Vantorre
Over De parvenu
van Mark Schalekamp
In het persbericht bij De parvenu van debutant Mark Schalekamp schreef De Arbeiderspers dat Saskia Noort, Herman Koch en Kluun moesten oppassen, want een nieuw talent was opgestaan. De superlatieven zijn niet van de lucht terwijl het boek niet zonder slag of stoot tot stand is gekomen. Deze ‘verbeterde’ versie…
Corpus met overgewicht
Dirk De Schutter
Over De begraafplaats van Praag
van Umberto Eco
Niets is wat het lijkt, niemand is wie hij voorgeeft te zijn: zo kunnen we de algemene conditie beschrijven in Umberto Eco’s (voorlopig) laatste roman De begraafplaats van Praag. Alleen, deze veralgemeende zwendel levert ondanks de onstuitbare stroom aan intriges geen intrigerend verhaal op, maar tast in eerste en laatste…
Tegen de dogmatisering van lezen en leven
Hans Demeyer
Over Heidense vreugde
van Hafid Bouazza
Hafid Bouazza bekijkt de wereld in zijn essaybundel Heidense vreugde niet met een dogmatische, maar met een nieuwsgierige blik. Het mag duidelijk zijn dat de postmoderne relativering en ironie aan hem is voorbijgegaan, of dat hij er zich geen jota van aantrekt. Bouazza is in de eerste plaats een lyricus…
Reiseinde
Erwin Jans
Over De reis naar Inframundo
van Peter Holvoet-Hanssen
Met de verzamelbundel De reis naar Inframundo (2011) sluit Peter Holvoet-Hanssen expliciet een periode in zijn dichterschap af. In de ons inmiddels vertrouwde maritieme beeldspraak schreef hij al in 2009, na het verschijnen van zijn bundel Navagio: ‘[…] het wordt hoog tijd om af te monsteren. Ik duik onder om…
Een bezem door het systeem?
Robert Anker
Over Jeruzalem
van Gonçalo M. Tavares
In Jeruzalem van Gonçalo M. Tavares wordt de hele verhaalstof als het ware ‘behandeld’ maar daarmee is het boek nog geen vehikel geworden voor interessante essayistiek. Die betreft hoogstens losse notities zoals je die ook wel in het werk van Arnon Grunberg aantreft. Zo blijft er een roman over die…
Sleutels kwijt
Graa Boomsma
Over Louteringsberg
van Marcel Möring
De trouwe Möring-lezer ontdekt langzaam maar zeker dat diens nieuwe roman Louteringsberg niet alleen het vervolg is op Dis, maar ook steeds meer te maken krijgt met In Babylon. Kolpa’s vader zou namelijk wel eens Nathan Hollander kunnen zijn, de protagonist van In Babylon die net als Kolpa een kunstig…
Welcome to the world of reality
Nicoline Timmer
Over The Pale King
van David Foster Wallace
Waar David Foster Wallace in uitblinkt is de empathische vertelstem, waarmee hij al zijn personages de ruimte geeft om te zijn zoals ze zijn – struikelend over woorden, soms oeverloos, als ze overlopen van zichzelf en hun eigen problemen, enorm uitgesproken en intelligent, of juist verstild, naar binnen gekeerd. Ergens…
De ruimte waarover zo heerlijk te zwijgen valt
Matthijs de Ridder
Over Bonsai
van Alejandro Zambra
Over Het verborgen leven van…
van Alejandro Zambra
Het interessante aan het nog jonge oeuvre van Zambra is dat er minstens evenveel in zijn boeken gebeurt als ertussen. Er zijn tal van dwarsverbanden die veelzeggende suggesties in zich dragen. Het gaat om wat er tussen die romans gebeurt en om wat Zambra in de toekomst nog onuitgesproken zal…
Het DNA van iedereen
Christophe Van Gerrewey
Over XY
van Sandro Veronesi
De inzet van XY van Sandro Veronesi is al meteen een brug te ver: een roman die begint en steunt op een ongecontroleerd logenstraffen van de redelijkheid en de ‘voorstelbaarheid’, die ontsnapt meteen aan de controle van de lezer én van de schrijver. De personages en de gebeurtenissen die erop…
Blijven zoals het nooit is geweest
Huub Beurskens
Over Krijg nou de lyriek
van Benno Barnard
Het is curieus te zien hoe de persoon Benno Barnard aan de ene kant de gedreven polemiserende opiniemaker en aan de andere kant de dichter is die het adagium van een van zijn grote voorbeelden onderschrijft: ‘Poetry makes nothing happen. It survives in the valley of its sayings’ (W.H. Auden).…
De uitgang van het spiegelpaleis
Koen Sels
Over De ja-sprong
van Anna Tilroe
Over Kunstkritiek
van Laurens Dhaenens, Hilde Van Gelder
Zowel het pamflet De ja-sprong: naar een nieuwe vitaliteit in de kunst van de Nederlandse kunstcritica en curator Anna Tilroe als de bundel Kunstkritiek: standpunten rond beeldende kunsten uit België en Nederland in een internationaal perspectief (1985-2010) — die recente teksten ‘over’ en ‘met’ kunstkritiek bevat — bieden een interessant…
Requiem van een onmogelijk verzet
Gijsbert Pols
Over Het zusje van de bruid
van Joris van Casteren
Zoals de kritiek op Joris van Casterens autobiografische Het zusje van de bruid laat zien, is het in toenemende mate taboe geworden om over je persoonlijke aporieën te praten. Maar Van Casteren doet daar nogal opzichtig niet aan mee. Daarbij – in zoverre heeft de kritiek gelijk – komt hij…
Het rode geslacht van ons denken
Laurens Ham
Over Zoo van het denken
van Peter Verhelst
Ook in zijn nieuwe dichtbundel benadrukt Peter Verhelst dat een werk per definitie een netwerk van sporen en verwijzingen is. Wie echter denkt dat de intertekstuele schrijfpraktijk van Verhelst ‘schon Dada gewesen’ is, moet beslist Zoo van het denken lezen. Deze lijvige bundel bewijst op een krachtige manier dat Verhelsts…
Een bijzonder geval van oplettendheid
Lies van Gasse
Over Waakzaam
van Maarten Inghels
Poëzie en maatschappelijke betrokkenheid, het blijft een moeilijke evenwichtsoefening. Weinig dichters zijn in staat waakzaam de tijdsgewrichten te noteren, weinig jonge dichters wagen het. Maarten Inghels gooit met Waakzaam, zijn tweede bundel, gedichten in de strijd die oplettend de tijd vangen en blaken van het engagement.
