Drie romans van de Spanjaard Juan Marsé (1933) waren reeds vertaald in het Nederlands (Het meisje met het gouden slipje, De betovering van Shanghai, De staart van de hagedis), maar toch bleef hij bij ons vrijwel onbekend. In zijn eigen taalgebied daarentegen is hij een hele grote naam, in 2008…

De afgelopen najaar verschenen romans Vossenblond van Rasha Peper en De verdovers van Anna Enquist voegen zich moeiteloos in het klassieke profiel van de literaire roman. De romans zoomen in op een veelbelovend geval, onthullen een gecompliceerde situatie en brengen intussen het ‘tweede verhaal’ te berde, gebruikmakend van de erkende…

David Nolens is in De kunst van het wachten scherp voor deze tijd en deze maatschappij. Het pleit voor hem dat hij niet in het gebruikelijke softe hulpverleningsdiscours terechtkomt: dat de ratrace uiteindelijk zuiver destructief is, dat hele generaties het leven niet aankunnen. Nolens schetst in deze moderne sage een…

Odile Heynders en Merijn Oudenampsen lazen De intellectuele verleiding van Frits Bolkestein. In deel een van hun correspondentie richt Heynders het woord tot Oudenampsen: 'Begrijp jij na driehonderd-en-tien pagina’s waarom de liberale politicus zo dogmatisch is in zijn afwijzen van de intellectueel (die hij overduidelijk zelf wil zijn)? Is er…

Uitgaand van de belangrijkste argumenten die tegen Marx in stelling zijn gebracht, probeert Terry Eagleton in Why Marx was right te laten zien hoe vruchtbaar het marxisme voor het politieke denken kan zijn. De belangrijkste vraag die aan het boek gesteld kan worden, lijkt me daarom of Eagleton daarin slaagt.…

Eigenlijk is er niets grondig mis met Paul Baeten Gronda's nieuwe roman Onder Vrienden. En dat is nu net het probleem. Zijn twee vorige romans waren namelijk ook al prima zonder meer, en dus wordt het stilaan tijd dat Gronda eens die doorslaggevende roman aflevert die hij al sinds zijn…

Het is misschien wel een van de persistentste gemeenplaatsen over het werk van Tonnus Oosterhoff, en waarschijnlijk over poëzie in zijn algemeenheid: de gedachte dat poëzie enkel een spel met taal is. In Leegte lacht, de nieuwe bundel van Oosterhoff, zijn de taalspelletjes, de verstoringen en verhaspelingen en de botsende…

De blurb bij de geactualiseerde heruitgave van Remco Camperts Dichter spreekt terecht van een ‘poëtische autobiografie’. Het boek bevat een lang verhaal, dat zowel brede inzinkingen als hoogtepunten bevat, maar dat als geheel boeiend blijft, en in zekere zin onmisbaar. De gedichten vormen een gefragmenteerd zelfportret van hun maker, de…

Paul Demets is vooral bekend als poëzierecensent voor onder andere De Morgen en Cobra. Verder schrijft hij aan een uitgebreide biografie van Paul Snoek en is hij zelf actief als dichter. Nu verschijnt De bloedplek: een bundel die des te interessanter is in de wetenschap dat Demets zijn ideeën over…