Afgelopen vrijdag hoorden we het droevige nieuws dat Astrid Roemer op 78-jarige leeftijd is overleden. De Surinaams-Nederlandse schrijver gold als een van de meest invloedrijke auteurs binnen de Nederlandstalige Caribische literatuur. Uitgeverij Prometheus bevestigt haar overlijden.
Roemer werd in 1947 geboren in Paramaribo. In Nederland betekende het boek Over de gekte van een vrouw uit 1982 haar doorbraak. Later volgde onder meer de romantrilogie Onmogelijk moederland over de dekolonisatie van Suriname, die Roemer zelf haar ‘drieling’ noemde. Na Gewaagd leven (1996), Lijken op liefde (1997) en Was getekend (1999) werden de werken in 2001 gebundeld tot Onmogelijk Moederland. Aan de hand van verschillende personages beschreef zij Suriname in de laatste dertig jaar van de twintigste eeuw. In 2023 verscheen haar laatste roman, DealersDochter.
In 2016 kreeg Astrid Roemer de P.C. Hooft-prijs voor verhalend proza toegekend, de belangrijkste Nederlandse literaire oeuvreprijs. De jury schreef toen over haar werk: ‘Politiek engagement en literair experiment gaan bij Roemer hand in hand. Naar het oordeel van de jury leidt dat tot romans die tegelijk scherpe en relevante interventies in het publieke debat zijn én complexe literaire verbeeldingen van de geschiedenis van Suriname (de roman Was getekend bestrijkt een veel langere periode voorafgaand aan 1980). Het is een geschiedenis die voor velen in Nederland nog tamelijk onbekend is, buiten de steekwoorden ‘slavernij’ en ‘Decembermoorden’, maar die onlosmakelijk met ons land verbonden is, en daarmee ook, middels het unieke oeuvre van Roemer, met onze literatuur.’
Behalve romans schreef ze ook poëzie, toneelstukken, kinderboeken en korte verhalen. De Surinaamse website Starnieuws vindt dat Roemer ‘een literair nalatenschap achterlaat die van blijvende betekenis is voor Suriname, het Caribisch gebied en de Nederlandstalige literatuur. Haar werk blijft gelezen, bestudeerd en besproken, zowel nationaal als internationaal.’
Foto: Raúl Neijhorst, 2016.